Düşünce Dünyamız

Bir bayram daha geride kaldı… Yakınlaşma vesilesi olan bayramlardan yakınır hale geldik… Çünkü yeterince yakınlaşamıyoruz… Bayramlaşmanın tadını çıkaramıyoruz… Bayramlarda da

Düşünüyorum, ümmet olarak düştüğümüz bu durumdan nasıl kurtuluruz? Atalet, rehavet, gaflet ve kasvet çemberini nasıl aşabiliriz? Çok güzel fikirlerimiz, tespitlerimiz,

“Atanmış  değil adanmış öğretmen’” tanımlaması gerçekten kulağa hoş gelen, yürek ferahlatan, ideallerimizle örtüşen çarpıcı bir vurgudur… Okullarda seminer programlarını önemseyen biri

Ferîdüddîn Attâr, İlâhîname isimli kitabında şöyle bir olay anlatıyor; “Gazneli Mahmut Hintlilere savaş açtı. Onların çok kalabalık olduğunu görünce endişelendi,

Eğitim, tüm zamanların en sancılı, sıkıntılı sorunu… Tüm dinler, ideolojiler, sistemler, medeniyetler, kültürler, devletler, toplumlar “nasıl bir eğitim?” sorusuna sürekli

Kötülüğün kendi içinde katmanları vardır… Belki de bunlardan en tehlikeli olanı kötülüğe alışmak ve kötülüğü normalleştirmektir… Kötülük kanıksandıktan sonra bireyin

Medine günleri… Kavurucu çöl sıcakları… Cem’i nefir için emir verilmiş… Bir tarafta Tebük seferi için harıl harıl hazırlık yaparlar… Diğer

Takriben 20 yıla yaklaştı, İstanbul’da AKDAV Vakfı’nda pazar günü tefsir sohbetleri yapmaya çalışıyorum… Bu derslerin hedef kitle üzerindeki etkilerinden daha

İnsanoğlunun en ciddi sınav konularından biri de “korku”lardır… “Elbette sizi korku açlık, mallar, canlar ve ürünlerden eksiltme ile deneriz. Sabredenleri

Bugün Ümmeti Muhammed’in maruz kaldığı müzmin bir hastalıkla karşı karşıya kalıyoruz: İhmalkârlık… Öyle ki bu hastalık, hastalık olarak görülmüyor… Tedaviye